© 2020 Gerda Blees. Gemaakt met Wix.com.

Dingen die ook belangrijk kunnen zijn om te vertellen. Bijvoorbeeld dat ze vanaf april 2020 voor drie maanden naar Maastricht gaat om bij de Van Eyck Academie te werken aan een apparaat dat de laatste gedachten van de doden op kan nemen. En dat ze zo veel van de Vorlesebühne houdt dat ze de voorstellingen naar Haarlem wil halen, wat al één keer is gelukt, maar meer keren zullen volgen als God en alle anderen het ook willen. En dat er prijzen zijn geweest die ze won, zoals de Nieuw Prozaprijs Venlo en het C.C.S. Cronestipendium, en prijzen die ze niet won, maar wel bijna, zoals de C. Buddinghprijs en de Victoriefonds Cultuurprijs, en beurzen die ze ontving van het Nederlands Letterenfonds, eerst als debutant, toen als starter en nu als oeuvrebouwer, zodat er nu een instantie is waar officieel geregistreerd is dat ze aan haar oeuvre bouwt. En dat ze ook weleens iets verzint wat niet in een duidelijke categorie past, zoals de Kunstpoli in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht, waarvan niemand precies weet wat het is, maar dat zal vanzelf wel duidelijk worden. En dat ze ooit aan een proefschrift begon dat ze misschien wel eens gaat afmaken, maar dan op een andere manier, over Nederlanders en Duitsers die ieder in hun eigen taal met elkaar praten, en dat heet luistertaal, en wie daar meer over wil weten moet op de website van Jan ten Thije kijken. Ze kan dus trouwens ook lesgeven, dat deed ze ongeveer tien jaar lang bij diverse universiteiten. En educatieve en wetenschappelijke teksten schrijven.